Cena reasekuracji ma istotny, jeżeli nie decydujący wpływ na cenę ubezpieczenia. Przebieg danego portfela ubezpieczeń bądź indywidualnego ubezpieczenia i ich szkodowość jest wnikliwie badana przez reasekuratora, który uczestniczy w ryzyku często wysokim udziałem.

Szkodowy portfel lub pojedyncze ryzyko może oznaczać dużą stratę, więc reasekurator dyktuje wysoką cenę lub rezygnuje z udziału w takim portfelu / ryzyku. A „luki” w pokryciu reasekuracyjnym oznaczają większy udział ryzyka na udziale własnym firmy ubezpieczeniowej, nierzadko przekraczający jej możliwości akceptacyjne

.Reasekuracja chroni firmę ubezpieczeniową przed stratą w wyniku szkód z tytułu tej części przyjętego do ubezpieczenia ryzyka, która przekracza możliwości finansowe firmy bądź zakłóca równowagę jej portfela. Zapewnia więc wypłacalność firmy nawet w przypadku wielkich katastrof naturalnych, których częstotliwość i rozmiary wyraźnie wzrosły w ostatnich 20 latach. Reasekuracja stanowi więc zabezpieczenie interesów zarówno ubezpieczyciela, jak i ubezpieczonego, czyli klienta firmy ubezpieczeniowej.

Cena reasekuracji jest dyktowana przez międzynarodowy rynek reasekuracyjny m.in. na podstawie przebiegu danego ubezpieczenia na przestrzeni kilku/kilkunastu lat. Ilość i rozmiar powstałych szkód ma znaczący wpływ na cenę reasekuracji i, pośrednio, na cenę ubezpieczenia.

Poniżej przedstawiamy listy dziesięciu największych katastrof naturalnych powstałych w latach 1980-2007 według wysokości szkody rzeczywistej i wysokości odszkodowań wypłaconych z ich tytułu (na podstawie danych opublikowanych przez Munich Re).

Wg szkody rzeczywistej (rozmiaru szkody )

Wg wysokości wypłaconych odszkodowań

Rok 2008 przeszedł do historii jako jeden z najgorszych pod względem rozmiaru katastrof naturalnych. Szereg cyklonów, a przede wszystkim trzęsienie ziemi w Sichuan zabrały 220.000 istnień ludzkich, a wysokość wypłaconych odszkodowań wyniosła USD 45 mld. Plasuje to rok 2008 na trzecim miejscu po 2005 (huragany) i 1995 (trzęsienie ziemi w Kobe).

Największe zagrożenie na całym świecie stanowią huragany. Daria, Lothar i Kyrill pokazały, że i Europa nie jest wolna od zagrożenia huraganowego.

Dla przykładu huragan Kyrill, szalejący w Europie na przełomie 2006 i 2007, kosztował rynek ubezpieczeniowy i reasekuracyjny USD 5,8 mld. Wywołał znaczące szkody w północnej i centralnej części kontynentu.

Wg Munich Re, skutki huraganu dały się odczuć w:

Niemczech:

• 10 ofiar śmiertelnych
• 1.5 miliona indywidualnych szkód
• Setki tysięcy gospodarstw odciętych od prądu
• Sparaliżowana sieć kolejowa

Szwajcarii:

• Wiatr o sile huraganu (> 120 km/h)
• Mało znaczące szkody
• Wielkiej Brytanii:
• 12 ofiar śmiertelnych
• Około 0.5 miliona szkód indywidualnych w centrum I na południu kraju
• Dziesiątki tysięcy gospodarstw bez prądu
• Wyrzucenie na brzeg kontenerowca MS Napoli

Francji:

• 2 ofiary śmiertelne
• Zniszczenia tylko w północnej części kraju

Republice Czeskiej:

• 3 ofiary śmiertelne
• Zniszczenia na terenie całego kraju

Holandii:

• 5 ofiar śmiertelnych
• Zniszczenia na terenie całego kraju

Belgii:

• 2 ofiary śmiertelne
• Zniszczenia na terenie całego kraju

Austrii:

• 150,000 indywidualnych szkód
• 20,000 gospodarstw pozbawionych prądu

Polsce:

• 4 ofiary śmiertelne
• Zniszczenia na terenie całego kraju

Do niedawna Polska była uważana za kraj niemal pozbawiony zagrożeń naturalnych. Miało to znaczący wpływ na cenę reasekuracji polskich ryzyk (ubezpieczonych obiektów). Przez długie lata ceny ubezpieczenia utrzymywały się na stosunkowo niskim poziomie. Jednak powodzie z 1997 i 2000 oraz wichury i osunięcia ziemi powstałe w ciągu ostatnich kilku lat – i znaczne kwoty wypłacone z tytułu tych zdarzeń przez Reasekuratorów, głównie Munich Re i Swiss Re – spowodowały „usztywnienie” rynku reasekuracyjnego i wzrost ceny reasekuracji oraz ubezpieczenia.

Rynek reasekuracyjny się kurczy. Fuzje i przejęcia wyraźnie ograniczyły liczbę potencjalnych reasekuratorów. Ceny reasekuracji kwotowane przez poszczególne towarzystwa są zbliżone, i coraz trudniej jest o konkurencyjną kwotację. Rzutuje to i będzie rzutowało na koszt ubezpieczenia. Należy więc „trzymać kciuki”, aby 2009 rok był wolny od katastrof nie tylko naturalnych, ale i finansowych.